Oficjalna strona pisarki Małgorzate Radtke
Dziesięć lat temu zmieniłam podejście, w moim życiu nastał przełomowy moment, w którym zrozumiałam, że muszę postawić na siebie. Zapragnęłam naprawić swoje otoczenie i z biegiem lat nauczyłam się wyznaczać granice. Czy było warto?
Od roku albo i dwóch, moje pisanie opiera się wyłącznie na rozmyślaniu. Już wspominałam wcześniej w chwili prawdy, że dopadło mnie życie i nadal kiepsko mi idzie pisanie. Czy to oznacza koniec mojej pisarskiej kariery?
Śnił mi się demon. I dla mnie nie był to „bylejaki” demon, bo obudziłam się z przerażeniem, mając wrażenie, że nadal jest obok mnie. Tak, jakby jego atak odbywał się na jawie. Na szczęście tej nocy nie spałam sama, i gdy tak skrywałam głowę przed atakiem, przytulił mnie ktoś dla mnie bliski. To wystarczyło, by poczuć się
Słyszałaś o zasadzie Pixara: Bardziej podziwiamy bohatera za to, że się stara, niż za to, że mu się udało? To właśnie ona zainspirowała mnie do napisania dzisiejszego wpisu.
Zastanawiałaś się kiedyś, czy twój tekst jest pozbawiony emocji? Gdy czytasz co napisałaś widzisz opisywane miejsce, czy dużo luk musisz uzupełniać samodzielnie?
Od podstawówki byłam przeciwniczką studiów, choć zawsze podziwiałam ludzi, którzy się na nie decydują. Nie widziałam w nich potencjału. Od kilku miesięcy zmieniłam zdanie, zobaczyłam, że studia mogą rozwijać, to nie tylko papier, który nie jest nam do niczego potrzebny.
Zastanawialiście się co zrobić, gdy wydawnictwa nie odpowiadają na wasze propozycje wydawnicze lub przesyłają odmowy? Czy warto się poddać? Poniżej podaję kilka sposobów, jak sobie z tym poradzić.
W trakcie ostatnich tygodni miałam przyjemność pracować z książką Julii Cameron. Książka trafiła w moje ręce po licznych opiniach i recenzjach znalezionych w sieci. Niektórzy ją zachwalali, inni byli jej przeciwnikami. Z natury jestem ciekawska, więc nie mogłam przejść obok niej obojętnie – musiałam sprawdzić o co tyle szumu.
Na wstępie zaznaczam, że nie mam dzieci i o tym jak sobie z nimi radzić pisać nie będę. Zawsze podziwiałam zabiegane matki, które znajdują czas na pisanie podczas codziennych zmagań z macierzyństwem, ale tylko one mogą się wypowiedzieć w tym temacie. Ja za to pragnę wam przybliżyć moją historię, która zawiera subiektywny kąt widzenia
Czy pisanie drugiej powieści jest trudniejsze? Mniej stresujące? Jak to jest po tym debiucie…?
