na etacie

Na wstę­pie zazna­czam, że nie mam dzie­ci i o tym jak sobie z nimi radzić pisać nie będę. Zawsze podzi­wia­łam zabie­ga­ne mat­ki, któ­re znaj­du­ją czas na pisa­nie pod­czas codzien­nych zma­gań z macie­rzyń­stwem, ale tyl­ko one mogą się wypo­wie­dzieć w tym tema­cie. Ja za to pra­gnę wam przy­bli­żyć moją histo­rię, któ­ra zawie­ra subiek­tyw­ny kąt widzenia